เมื่อคืนไปชิวกะพี่ๆน้องๆที่สนิท

 

มีคนโทรมาอวยพรวันเกิดย้อนหลังมั่ง เข้าใจผิดวันมั่ง ไม่ซีเรียส

 

แต่เรื่องของเรื่องคือมีรายนึงโทรมา เบอร์ไม่ได้เมมไว้ ไม่รู้ใคร

พอเรารับสาย เค้าก็บอกว่า สุขสันต์วันเกิดนะเว้ย พรุ่งนี้อย่าลืมเบิร์ธเดย์กูด้วย

ตอนนั้นขับรถ กำลังจะไปที่ร้านที่จะชิว ก็โอเค ขอบคุณมากนะครับ

ว่าแต่นี่ใครเหรอ ?

 

ปลายทางตอบกลับมาว่า เอ้า แล้วนั่นใครล่ะ

 

ชักแหม่งๆ...

 

ก็ถามเค้ากลับไปว่า โทรมาหาใครล่ะครับ

 

แล้วคำตอบที่เป็นคำถามของปลายสายก็ดังออกมา ว่า เอ้านั้นไม่ใช่ แซะ เหรอ

 

...

 

แซะไหนวะ ? นี่อาร์มครับ ไม่ใช่แซะ

 

...

 

วางสาย ขับรถต่อ อารมณ์ก็ฮาๆกะเรื่องนี้

 

ว่าแต่แซะไหนวะ เด๋วกุจะแซะคนโทรมา เดี๊ยะ !!!

 

 

แก่อีก ยังแก่ได้อีก

หวังว่าอะไรจะดีขึ้น หวังว่า

 

วันเกิดปีนี้ไม่ได้แตกต่างอะไรจากทุกปีที่ผ่านๆมา

แต่ดีตรงที่ไม่ออกไปไหน อยู่บ้าน นอน ทำงานก้อกแก้กหน้าคอม เล่นเกม ดูทีวี

 

ไม่มีอะไรต่างจากวันปกติเท่าไหร่หรอกมั้ง

 

มีข้อความที่ถูกส่งมาเรื่อยๆ ทั้งทางมือถือ อีเมล hi5 แล้วก็ multiply

 

ขอบคุณครับ ขอบคุณทุกคน

จริงๆไม่ต้องลำบากส่งข้อความก็ได้

เพราะมันจะทำให้ผมหยิ่งลำพองเกินไปกับวันเกิดของตัวเอง

จริงๆก็แค่วันธรรมดา ที่ไม่น่าจะต้องมีอะไรมาก

ใช้ชีวิตอยู่อย่างเรียบง่าย

ใช้ชีวิตอย่างสม่ำเสมอ ไม่ต้องหวือหวา

สบาย สบาย

 

ผมจะไปเล่นเกมต่อแล้วนะครับ

 

ความรัก ความชอบ เรื่องแบบนี้ไม่เข้าใครออกใคร

ถึงเวลาจะมาก็มา และถึงเวลาจะไปก็ไป

ชอบเค้า แล้วเค้าชอบเรา ก็ดีกันไป คบกันไป

ชอบเค้า แต่เค้าไม่ได้ชอบเรา ก็ยิ้มให้แล้วโบกมือบ้ายบายกันไป

 

ชีวิตเป็นเรื่องของความสมหวังและผิดหวัง ที่เปลี่ยนแปลงไปตามวาระ ตามโอกาส

ตามปัจจัยอะไรอื่นๆอีกหลายสิ่งหลายอย่าง

 

ชีวิตดำเนินต่อไป กาลเวลาเดินหน้าไปสู่จุดหมายปลายทางที่ยังไม่รู้ อนาคตที่ไม่อาจคาดเดากันได้

ความทรงจำถึงอดีตที่ผ่านล่วงเลยแล้วนั้น

บางทีก็ฉายภาพขึ้นในห้วงความรู้สึกนึกคิด

เธอคนนั้น เค้าคนนี้ เรายังคงคิดถึงพวกเค้าอยู่ ไม่ได้ลืมเลือนหรือหายไปไหน

อาจจะแตกต่างบ้างตรงที่ว่า อาจจะรู้สึกไม่มากเท่ากับสมัยก่อน

มีอะไรที่เปลี่ยนแปลงไปบ้าง ในฐานะที่เราโตขึ้น มองอะไรโดยมีบทเรียนนั้นมาแล้ว

 

ความเข้าใจในชีวิตอาจจะเป็นเรื่องง่ายและยากในเวลาเดียวกัน

เป็นเรื่องที่แตกต่างกันไปในรายบุคคล

 

ในเวลาที่เราบอกว่าเราเข้าใจ

เราเข้าใจมันจริงๆหรือปล่าว

อย่างไรคือเข้าใจ

ต้องอย่างนั้น ต้องแบบนี้ คือเข้าใจ

มนุษย์ทั้งหลายก็สร้างมันขึ้นมาและเป็นกรอบ เป็นกฎเกณฑ์ ว่าด้วยเรื่องของความเข้าใจ

ตกลงที่เราบอกว่าเราเข้าใจตัวเองแล้วเนี่ย เข้าใจจริงๆรึป่าวหว่า

 

โสดมากไป เหงามากไป มักคิดอะไรฟุ้งซ่าน

บางทีจิตใจก็ล่องลอยเพ้อฝันไปไหนถึงไหน หลุดไปอยู่ในโลกสมมุติซักแห่ง

ขยับนิ้ว ขยับคอ กลับมาในโลกแห่งความจริง ก่อนจะนิ่งแล้วถามตัวเองว่า นี่คือโลกแห่งความจริง จริงๆหรือ ?

ก็โลกสมมุติเหมือนกันนี่แหละ ไม่ได้ต่างอะไรกันมากมาย

 

นี่ตกลงว่าทุกอย่างก็คือสมมุติเอา

สมมุติว่านี่คือฉัน นั่นคือเธอ

สมมุติว่าเรารักกัน

เออ สมมุติอย่างนี้ค่อยดีหน่อย สบายใจดี

 

เริ่มเบื่อกับภาพลักษณ์อะไรหลายอย่าง

เบื่อกับสถานการณ์บ้านเมือง

เบื่อกับความขัดแย้งทางอุดมการณ์

สรุปว่าปิดเทอมนี้ยังไม่ได้ที่ที่สงบจริงๆที่จะพัก

 

ผมตั้งคำถามว่าต่อให้ผมเรียนจบ ก็คงจบด้วยเกรดห่วยๆ แล้วจะไปทำมาหากินอะไร

ผมจะเรียนไปทำไม ผมจะมาทำความเข้าใจเรียนรู้ในสิ่งที่คนเรียกว่ามันเป็นศาสตร์และศิลป์ทั้งหลายทั้งปวงพวกนี้ทำไม

สารัตถะโดยแท้มันคืออะไรเหรอ

 

อยากปลดเปลื้องภาระของชีวิตเต็มที

หวังว่าจะอีกไม่นาน จะได้อยู่อย่างสงบๆ ได้พัก

live in peace คงยากอยู่

แต่ rest in peace นี่น่าสน

 

เบื่อพวกคนบ้าๆ ความคิดบ้าๆ ตำราบ้าๆ ชีวิตบ้าๆ

โลกนี้มันบ้าคลั่งขึ้นทุกวัน

 

 

อยากนอน หลับให้นาน

 

อยากทาน แต่ของโปรด

 

.............................

 

ต้องกลับมาเจอกะชัวิตแย่ๆ อีกแล้วล่ะมั้ง

 

น่าเบื่อนะ

 

มันมีอะไรดีขึ้นบ้างเนี่ย

 

ไม่มี

 

จะต้องออกฟิลด์ต่างจังหวัดเป็นระยะเวลา 3 วัน 2 คืน มั้ง

เอาล่ะวะ ต้องเตรียมพร้อมอะไรหลายอย่างมากมาย อย่าลืมชาร์จแบตมือถือล่ะ

 

มือถือสองเครื่องเสียบสายชาร์จแล้ว เสียบปลั้กแล้ว โอเค

 

ตื่นเช้ามาเพื่อพบว่า ไม่ได้เปิดให้ไฟเข้าปลั้ก

โอ้ เป๋อ !!!

 

21-23 ต.ค. ไปช่วยพี่เป๊กกี้ถ่ายรายการต่างจังหวัด

ไม่อยู่ออนเอ็มอะไรทั้งนั้น เว้นแต่จะหาเล่นจากที่นู่นได้นะ

มีธุระเร่งด่วนประการใด โทรเข้าได้ทันทีทั้งสองสาย

 

แตตาโต แม่ของเด็กๆ เราคิดถึงตาโตน้า ร้ากตาโตที่ซู้ด

เดอะลูกสาวทั้งหลายของพี่ ขอให้เป็นเด็กดี อย่างอแง อย่าเกเร

ฝาก multiply กะ hi5 ด้วยนะเด็กๆ อย่าให้ใครมาป่วน รู้ชิมิ

ป่วนปุ้บ ระเบิดกะโหลกมันทิ้งปั้บเลยนะ ^.^

 

 

ทำไมต้องใจร้าย ทำกะเรายังงี้ มันไม่ดีรุ้มั้ย

มันเป็นกฏส่วนตัว ซึ่งไม่น่าจะละเมิด ขอให้เข้าใจ

คนรุ่นเดียวกัน ไม่ค่อยทำ ไม่ค่อยเล่น เพราะรู้ คืออะไร

นี่ถือว่าเป็นรุ่นพี่ ถือโอกาส ทำแล้วก็ผ่านไป

เมื่อคืนที่ผ่านมาได้ข่าวว่า แก้มช้ำ อีกแล้วไง

.............................

พี่ปอยหอมแก้มกุ ฮือๆ

พี่เป๊กยังแค่ดึงแก้ม จับแก้มกุเช้ยๆ

พี่ปอยเจ้าชุ้ว่ะ ทำแก้มกุช้ำ โป้ง !!!

 

 

.......

 

เธอจะมีใจรึเปล่า

 

มันคือความจริงที่ชั้นอยากรู้

 

ติดอยู่ในใจแต่ไม่อยากถาม

 

กลัวรับมันไม่ไหว

 

.......

 

อยากรู้ แต่ไม่อยากถาม

 

อยากรู้ แต่ไม่กล้าถาม

 

อือ

 

.......