ไปส่งลูกสาวคนโตที่มหาลัย เจอรุ่นน้องเลยนั่งคุยกะรุ่นน้องอยู่ใต้หอ

ลูกสาวกลับมาบอกว่าเจอรุ่นน้องอีกคน เรารึก็อารมณ์ดี เพราะน้องคนที่ว่าเค้าเป็นคนอารมณ์ดี

ก็เอาเลย กระโดดเหยงๆไม่อายฟ้าดินและใครทั้งนั้น

อายทำไมเล่า คนมองกันเยอะแยะ ไม่ต้องอาย นิเทศฯไม่อายใคร

กระโดดเหยงๆ ส่งเสียงร้องนำไปก่อนด้วย

"ซิกัมซ่า ซิกัมซ่า ซิกัมซ่า"

ห้าเมตรก่อนถึงเป้าหมาย ผมหยุดกระโดดอยู่ในท่ายืนขาเดียว

เซไปข้างหน้าเล็กน้อย ทำท่าจะหัวทิ่ม แต่ประคองตัวกลับมายืนได้

ผู้หญิงคนนั้น โอ้ว แม่เจ้า เหมือนไอ้น้องซิกัมซ่าชิบหาย แต่ ไม่ใช่

สายตามากมายจับจ้องที่เรา หันไปถามเดอะแก้งลุงและลูกสาวที่เดินตามมา

"นี่เราทักคนผิดรึป่าว"

ไอ้ลุงตอบทันใด โฮ้ย เค้าอยู่ร้านข้างหน้า ไม่ใช่ร้านนี้

"ขอโทษครับ" ผมเลยต้องขอโทษคนที่ร้านตรงนั้น ก่อนเอามือตบหน้าตัวเอง

เอาส่วนผิวหน้าที่แตกร้าวออกไป ก่อนจะปล่อยฮาเสียงดังลั่น ในความเป๋อของตัวเอง

และฮายิ่งกว่า ที่ลูกสาวยังอุดส่าป่าวประกาศ

"ชื่ออาร์มค่ะ จบแล้ว สิดเก่าค่ะ"

...

ฮา เครียดๆอยู่ ฮา !!! ^.^